Karate trener Slavko Vuković iz Sombora već više od pet decenija posvećen je radu sa decom i mladima, prenoseći im ne samo sportsko znanje, već i vrednosti poput discipline, odgovornosti, poštovanja i istrajnosti. Tokom 55 godina trenerske karijere, kroz njegove treninge prošlo je nekoliko hiljada dece iz Sombora i okolnih mesta, ostavljajući neizbrisiv trag u razvoju somborskog sporta.
Karateom je počeo da se bavi u vreme kada ovaj sport u Somboru nije imao uslove kakve ima danas. Treniralo se na patosu i betonu, bez moderne opreme, ali uz veliku želju, entuzijazam i ljubav prema sportu. Danas su uslovi znatno bolji, ali, kako kaže Vuković, ono najvažnije ostalo je isto – odnos prema deci.
„Važno je ne praviti razliku među decom“
Govoreći o radu sa najmlađima, Vuković ističe da talenat nije presudan, već da se najveći rezultati postižu upornošću, radom i pravilnim pristupom.
„Mi smo nekada vežbali na patosu i betonu, dok se danas trenira na tatamiju, a deca su zaštićena odgovarajućom opremom. Sa decom je divno raditi jer su iskrena. Važno je ne povrediti ih i ne praviti razliku među njima. Talenat nije presudan – neko ga ima više, neko manje, ali se trudom i radom može postići mnogo više“, rekao je Vuković za RTV.
Za njega je sportska sala mnogo više od mesta za trening. Ona predstavlja prostor u kojem deca razvijaju radne navike, samopouzdanje i osećaj odgovornosti, ali i sklapaju prijateljstva koja često traju ceo život.
Karate kao škola života
Vuković smatra da sport danas ima još važniju ulogu nego ranije, jer deca veliki deo slobodnog vremena provode uz mobilne telefone i druge digitalne sadržaje.
„Karate je bazičan sport u kojem se ravnomerno razvijaju sve grupe mišića. Deca se druže, stiču obaveze i udaljavaju od poroka i prekomerne upotrebe telefona. Treninzi nisu toliko naporni da ne mogu da se izdrže, a obuhvataju i kate i sportske borbe“, kazao je somborski trener.
Dodaje da savremeni sport zahteva drugačiji pristup nego nekada, uz veću ulogu psihološke pripreme, stručnog usavršavanja trenera i individualnog rada sa takmičarima.
Rezultati koji ostaju zapisani, ali i vrednosti koje ostaju za ceo život
Tokom bogate karijere ostvareni su brojni uspesi, među kojima se posebno izdvaja bronzana medalja osvojena u Rimu 1993. godine. Iste godine njegova takmičarka proglašena je za sportistkinju grada, dok je i Vukovićev dugogodišnji rad nagrađen brojnim priznanjima.
Posebno mesto u njegovom životu zauzima porodica, za koju kaže da mu je bila najveća podrška tokom svih godina rada. Sa ponosom govori o supruzi Veri, sinovima, pastorcima i unucima, koji su bili oslonac u sportskoj i životnoj karijeri.
Više od trenera – uzor brojnim generacijama
Priča Slavka Vukovića pokazuje da se najveći uspeh ne meri samo medaljama i peharima. Generacije dece koje je izveo na pravi put, naučio sportskim i životnim vrednostima i motivisao da postanu bolji ljudi, predstavljaju njegovo najvrednije priznanje i nasleđe koje ostaje budućim generacijama.
Izvor: Sombornjuz / Foto: RTV